6. Ünite: . Ünite İslam Kültür ve Medeniyetinde Şehir

6. Ünitede yer alan kavramların kısa, net ve hafızada kalıcı tanımları şu şekildedir:
• Şehir: Nüfusun çoğunluğunun sanayi, ticaret ve hizmet sektöründe çalıştığı, tarımsal faaliyetlerin arka planda kaldığı, kendine has idari, sosyal ve mimari yapılara sahip büyük yerleşim yeridir.
• Şehirleşme: Sanayileşme ve ekonomik gelişmeye bağlı olarak şehirlerin sayısının ve nüfusunun artması, köylerden kentlere göç yaşanması ve insan ilişkilerinin kentli bir yaşam tarzına dönüşmesi sürecidir.
• İslam Şehri: Merkezinde cami ve ulu camilerin yer aldığı, çevresinde çarşı (bedesten), medrese, hamam ve imaret gibi sosyal yapıların kümelendiği, mahalle kültürünün ve inanç değerlerinin mimariye doğrudan yansıdığı geleneksel şehir modelidir.
• Medinetüsselam: Abbasi Halifesi Mansur tarafından kurulan ve günümüzdeki Bağdat şehri olan, kelime anlamı "Barış/Esenlik Şehri" demektir; dairesel planı ve döneminin ilim merkezi olmasıyla İslam şehir mimarisinin en önemli örneklerindendir.
• Çıkmaz Sokak: İslam şehir dokusunda mahremiyeti ve güvenliği korumak amacıyla tasarlanan, sadece o sokakta oturan ailelerin özel kullanımına açık olan ve ana caddeye yalnızca tek bir noktadan bağlanan kapalı sokak tipidir.