576-
KURŞUNİ BİR BAKIŞ
Bakışınızla kurşun gibi, vurdunuz beni.
Görmek istemem, artık asla seni
Bir kuldum, bağır yanık bir yaralı,
Meğer kurutmakmış bendeki o asil kanı
Bilim yolunun neferiydik, aynı mekânda
Birlikte Hakka inanmıştık Gal-u Bela'da
Gülümsemen şerimiş, hem de büyük kinle
Yıkmak istedin iffetimi, içindeki vesvese ile
Sizi çok yüce biri sanmıştım hani, bir bilsen.
Çıkardın aniden o hırçınlaşan hançeri, bir görsen
Cahilce hançerleyip parçalamakmış meğer beni
Artık duymak istemem, asla o nefret dolu sesini
Ellerini açıp Allah’a yalvaran mümin, sanmıştım
Sözü özü birdir, bakışınıza, gülüşünüze kanmıştım.
Bağnaz bir çevren varmış, meğer koca güvensizlik,
Hak yolunda vardı merhamet, sizde ise önemsiz.
Esirger mi hiç kulundan rahmetini, Yüce Rahman?
Sarar tüm yaraları merhamet, geçtiği her an.
Aydınlanır karanlık elbet, içimize doğar bir gün, neşe.
Ruhları ısıtır sevgi, kalmaz güvensiz hiç bir köşe,
Eşitlik arar insan, hayat sanki ona matematik,
Sorunları yığar bir ömür, çözümler eskimiş antik
Aklın ışığı yandıkça, ortaya çıkar o yüce vakar
Rakamlar fısıldar, her problemin bir sonu var,
Ümit kesilmez Hak’tan, dar sokak genişler, elbet.
Salihler başa geçer, düzelir bu işler, bir gün ilelebet
Masum olanların yaralı kalbi, huzur bulur ebediyet
Gözündeki yaş, sevinçle son bulur, gelir hürriyet
Umutlar ekilir, doğar elbet bir gün güneş.
Bulunur elbet bir gün dengimde, bana bir eş
Kulak verseydin kalbine gelen o derin sese
Ömür boyu dua ederdim aldığın her nefese.
Zaman akıp gider, durmaz dünyada bir anlık,
Sabret ki tükensin, kalbindeki o karanlık.
Gecenin ardında gizlenen o nurdan ilahi ışık,
Ruhun fenersiz kalırsa, kimse sana olmaz âşık
Evrenin her köşesinde gizlidir bin-bir problem,
Sadakatle yürür mümin, ona rehber olur kalem
Anlaşılıp çözülebilirdi bu sorun elbet, hikmetle
Reddeder uzanan eli, şikâyet eder güvenle,
Bakışın bir kurşun oldu, ok gibi yaraladın beni,
Gülüşün zehir oldu, görmek istemem artık seni,
Yürüyüşün deprem oldu, ortalık enkaz yığını.
Yıktın kendi merhamet evinin kurulu öz dağını
